اصفهان نصف جهانی تشنه زیرساخت

نابرابری در توزیع زیرساخت‌های گردشگری میان اصفهان و سایر شهرستان‌های استان، مانعی جدی بر سر راه توسعه متوازن به شمار می‌رود. در دنیای امروز، شاخص‌های یک مقصد گردشگری موفق تنها به وجود بناهای تاریخی محدود نمی‌شود. استانداردهای جهانی بر توسعه زیرساخت‌های لجستیکی شامل هتل‌های مجهز، حمل‌ونقل عمومی کارآمد، مراکز اقامتی و تفریحی استاندارد و مدیریت هوشمند مقصد تأکید دارند. بدون این زیرساخت‌ها، ورود صرف گردشگر، ارزشی نخواهد داشت‌؛ چراکه ملاک اصلی در گردشگری مدرن، نرخ ماندگاری مسافر و توانایی او برای بهره‌مندی از تمام نقاط دیدنی استان است.  در همین راستا، توجه به ظرفیت‌های مغفول در شهرستان‌هایی نظیر گلپایگان و خوانسار حیاتی است. چنان‌که سیدمسعود خاتمی، نماینده این حوزه انتخابیه، تأکید کرده، گلپایگان با پیشینه ارزشمند در حوزه‌های علمی، هنری و مذهبی، ظرفیت بالایی برای تبدیل‌شدن به مقصد مهم گردشگری دارد‌ اما کمبود هتل‌های در ‌شأن و مراکز تفریحی، مانع از شکوفایی این پتانسیل شده است. ضرورت دارد با حمایت وزارت میراث فرهنگی، تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و توسعه مراکز اقامتی در این مناطق در اولویت قرار گیرد.  گردشگری تنها به معنای بازدید از میدان نقش‌جهان نیست‌؛ بلکه باید راهبردی طراحی شود که گردشگر بتواند با آرامش و امکانات کافی، در سراسر استان تردد کند و اقامت داشته باشد. تا زمانی که زیرساخت‌ها در سطح استان توزیع نشوند، اصفهان نصف جهان تنها در محدوده مرکز خود محصور می‌ماند و اقتصاد گردشگری کل استان از ظرفیت‌های واقعی خود محروم خواهد بود.